In de soep van vandaag wil ik jullie kennis laten maken met Belgisch activist Luc Michel. Hij staat bekend om zijn rechts extreme opvattingen, zijn steun voor Russische nepreferenda maar vooral als de organisator van het Afrikaans georiënteerde propagandanetwerk Russosphère.

In zijn jonge jaren werd Michel lid van de extreem rechtse militie Front de la Jeunesse. In 1980 plegen leden van deze organisatie een racistische moord te Brussel. Het gebouw van de uitgever die publiceert of de structuur van FdlJ gaat in vlammen op.

Begin jaren ‘80 werd Michel assistent van Jean Thiriart, een oud lid van de Waffen SS en extreem rechtse ideoloog. Thiriart en Michel sloten zich later aan bij de Nationaal Bolsjewistische beweging. In die kringen werkten ze samen met Russisch fascist Alexander Dugin.

In 1984 richt Michel The Parti Communitaire National Europeen op, een nationaal bolsjewistische organisatie met sterke afkeer jegens zowel Amerika als het zionisme. Maoïsten en neo fascisten sloten zich al snel aan. Ook was er gedeelde bewondering voor Hoessein en Milosevic.

Het doel van de PCN was om extreem links en extreem rechts te verenigen tegen de Amerikaanse ‘Yankees’ en Zionistische vijanden. Het had een visie om een grote suprenatale natie te vormen van Vladivostok tot Lissabon. Dugin adopteert het idee prompt in zijn boeken.

Michel zit niet stil en gaat tevens bouwen aan een netwerk in Afrika. Als bewonderaar van Khaddafi maakt hij contact met Libie. Tevens leert hij de president van de Centraal Afrikaanse Republiek kennen en wordt zelfs adviseur Pierre Nkurunziza, van de president van Burundi.

Hoewel Michels partij in Belgie marginaal blijft weet hij wel veel deuren in Rusland te openen. Hij wordt hoofd van de Eurasian Observatory for Democracy & Elections. De organisatie heeft als doel om Rusland een valse vorm van legitimiteit te verschaffen bij nepverkiezingen.

Als hoofd van de organisatie duikt Michel op in Transnistrië (2006), Abchazië (2007), De Krim (2014), Donetsk (2014) en Luhansk (2014) om ‘verkiezingen’ te monitoren. Rusland had Michel zelfs het werven van andere waarnemers toevertrouwd.

De OVSE (Engels: OSCE) wil niets te maken hebben met de Russische nepverkiezingen. Rusland besluit misleiding toe te passen, zo claimt een TV kanaal Russia24 dat Michel voor de OVSE werkt. In Donetsk noemen de monitors zichzelf ASCE, een acroniem dat erg lijkt op OSCE....

Rusland past deze strategie wel vaker toe. Zo sticht Michel zelf de NAPO (North Athlantic peace Organisation) als reactie op de NATO. Officieel streeft NAPO vrede na, in de praktijk is het er met name om Russische belangen te behartigen en propaganda te verspreiden.

Een bizar hersenspinsel van de NAPO is de aankondiging van het monitoren van de verkiezingen van de Republiek van Detroit. Het is een project van NAPO activist en oplichter Ramzu Yunus. Hij reisde in 2023 naar Rusland om jeugdleden van de Wagnergroep te ontmoeten.

Terwijl de Russische staatsmedia vanaf 2022 langzaam aan banden worden gelegd in Europa vind Michel een gat in de markt. Hij start de Russosphère een fakenieuws netwerk dat Rusland promoot en volgens Michel zelf met privé gelden overeind gehouden wordt.

De Russosphère richt zich met name op Franstaligen in Afrika. Vlak na haar oprichting werd het zwaar gepromoot door Russische bots en betaalde trollen. Enige tijd later weet de organisatie op natuurlijke manier verder te groeien, met een groot aantal volgers in Afrika.

We mogen de impact van de Russosphère niet onderschatten: het heeft een grote rol gespeeld in Ruslands beïnvloedingscampagne in Afrika, waar het Wagner promoot. Ruslands invloed werd verder benadrukt door de vele antikoloniale protesten die het in Afrika organiseert.

Michel is zo succesvol met zijn campagnes doordat hij ragfijn antikoloniale sentimenten weet te bespelen. De afkeer van Frankrijk wordt gebruikt om steun voor Rusland te vergroten. Russische desinformatie droeg ook bij aan verdrijven van Franse aanwezigheid in Burkina Faso.

In september 2023 brengt de Wagnergroep grootschalige vernielingen aan bij een Franse bierbrouwer. Vervolgens start het zelf het “Russische” biermerk Ti L’or terwijl het met een smeercampagne de Franse brouwer uit de markt probeert te drukken.

Ook in België zelf verpreidt Michel propaganda. Zo filmt hij lege schappen in de LIDL en geeft Russische sancties de schuld. Geconfronteerd met de waarheid (logistieke problemen) besluit Michel juist een tandje bij de steken in zijn verhaal “Het is een NAVO samenzwering!"

Luc Michel is binnen Europa een marginale stem zonder geloofwaardigheid. Maar zijn beïnvloedingscampagnes hebben wel degelijk een significant publiek in Afrika. Het Russosphère netwerk een voornaam propagandamedium binnen het continent.

Deze soep werd geschreven in samenwerking met NAFO activist @SLAVAUA2022NAFO
Wilt u ons helpen? Like en deel dan deze soep. Op dit kanaal verschenen eerder soepen over Elon Musk, Daniel van der Stoep, Maria Putina en John Laughland in het Nederlands.